Het meisje met de banaan

banaan

Zaterdag bedacht ik me dat een keer naar de markt gaan wel een goed idee zou zijn. Ik had ingrediënten voor m’n tegenwoordige hoogstaande roerbakkerij nodig. Een soort kraambezoek dus. Het was een beetje guur weer maar dat deerde me niet. Ik trok de kraag wat hoger in de nek en stapte in de auto. Hier merkte ik dat de dichte jas en een omhooggetrokken kraag niet echt handig rijdt. Zucht. Ik ben ook zo impulsief hè?
Hup, ik de jas weer open en de kraag omlaag.

Ik trof het met de parkeerplek, ik hoefde niet meer dan 27 minuten te lopen om op de markt te komen. Jeuj!
De viskraam, de pindaboer en de bloemenschreeuwerd liet ik links liggen en ook op mijn rechterflank kwam ik langs kraampjes waar ik weinig tot niets van nodig had. Bij de fruitkraam in de verte was het opvallend druk. Oh, zal wel iets in de aanbieding zijn, dacht ik hardop. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het voornamelijk mannelijke drukte bij de fruitkraam was. En hé, daar rechts aan de andere kant achter een bestelbus stonden een heel stel vrouwen. Nou zeg, die keken ook niet blij. Wat zou er aan de hand zijn? Ik ging tussen de mannendrukte staan. Sommigen joelden, sommigen schreeuwden, sommigen zongen 🎶Daar moet een piemel in🎶. Huh?? Ik snapte er de ballen van. Tot ik in de gaten kreeg waar ze zo enthousiast van waren. In de fruitkraam stond een jonge blonde. Type lekker wijf. Ah, dat was het dus.
Ik griste een businesskaartje uit m’n binnenzak en schreef er 20.00 uur exact! op. Ik keek eens rond in de mannendrukte of er concurrentie van me was maar ik wist natuurlijk wel beter. Hahaha, gekkie ik hoor! Ik, één van de 863 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Gelderland, hahahaha. Ik legde het businesskaartje op de kassa en liep zonder om te kijken verder.

Klokslag 20.00 uur ging de intercombel. Ik opende beide deuren en daar stond ze, de lekkere blonde. “Kom binnen en maak jezelf comfortabel”, zei ik op m’n charmantst. Ze ging op de stoel van Sam zitten. “Wat wil je drinken?”, vroeg ik. “Ik lust wel een smoothie”, antwoordde ze. “Oh, ik maak de lekkerste!”, zei ik enthousiast en ik dook de keuken in. Ik mikte de appel, de mandarijn, de 2 mango’s, de 4 eieren, de 3 frikadellen en de 16 uiringen in de blender. Toen zag ik dat ik de banaan vergeten was. Zucht. Ik ben ook zo impulsief hè?
Ik nam de grote beker lekkers en de banaan mee naar de kamer. “Ik hoop dat je ‘m lekker vindt”, zei ik. “Kijk, ik kan een trucje met deze banaan.” Ik pelde de banaan voor de helft af, deed het puntje tussen m’n tanden en draaide de banaan rond. “Een piemol!”, zei ik schaterlachend. Ze proestte de smoothie uit en gilde het uit van het lachen. Tranen biggelden over onze wangen. Manmanman, zelden zó hard gelachen. “Ik kan ook een trucje”, riep ze enthousiast en ze pakte de banaan. Ze pelden ‘m helemaal af en deed ‘m in haar mond. Eerst het puntje en sensueel langzaam duwde ze de banaan in haar mond. Helemaal in haar mond! Ik trok mijn wenkbrauwen op en keek haar vragend aan. Dat ding moet toch ook in haar keel zitten, vroeg ik me hardop af? Haar ietwat paniekerige blik gaf me daarin, volgens mij, gelijk. Toen ze begon te kokken trok ze snel de banaan weer uit haar mond. Ze slikte even en zei; “Goed hè?” Met m’n moeilijkste gezicht ever vroeg ik; “Wat is daar goed aan?” “Je smoorde zowat.”
“Ja……eh………..nou……….eh…….bij jou?”, stamelde ze. Ik zuchtte weer eens en trok m’n beamerscherm uit het plafond. Met een viltstift tekende ik er een piemol op. “Dit is de balzak, dit is de schacht en dit is de eikel”, onderwees ik met een aanwijsstok. Ze zat aandachtig te kijken. “Jouw tong is jouw sterke punt op dit gebied.”
“De eikel is het gevoelige gedeelte van de piemol.”, ging ik verder. “En die voelt niets als hij achter in je keel ligt.”, verzuchtte ik.
“Waarom denk je dat pijpen aan het uiteinde van een broek zitten?”, vroeg ik. “Ja…………..eh……eh…….eh.”, stotterde ze met een rood aangelopen gezicht. Ik duwde het beamerscherm weer het plafond in, pakte haar jas en wees haar de deur. “Ga maar weg.”, gebood ik haar. “Ja maar…….”
Ik vingerwapte in haar gezicht. “Puh puh puh, wegwezen!”

Kom op zeg, ik zit toch niet in de porno.

We banaan ‘en!

Advertenties

4 thoughts on “Het meisje met de banaan

  1. Rob Alberts schreef:

    Maar een gezond leven boek zou jij makkelijk kunnen gaan schrijven.

    Vrolijke groet,

    Liked by 1 persoon

  2. Mack schreef:

    Zo makkelijk kan het dus zijn. Gewoon een kaartje geven en dan gaat de rest vanzelf.

    Like

  3. Captain schreef:

    Verheugd te lezen dat je je fruit(en) kent

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s