Hotel California

HCJup, dit is ‘m. De nummer 1 van de lijst der lijsten, de TOP 2000. Tenminste, dat zeggen ze zelf daaro bij Radio 2, de lijst der lijsten. Ik vind het een fuklijst. Ik weet nu al dat er minimaal 500 nummers in staan die bij niet eens in me opkomen. Maar ja, dat krijg je als je pubers laat stemmen en nummers niet minimaal 5 jaar oud moeten zijn. Ach, de vaste lezers weten hoe ik erover denk. Me dunkt.

Eagles dan. Let op! Het is gewoon Eagles hè, niet The Eagles. Een veelgemaakte fout. De mannen noemen zich Eagles. Opgericht in het allerbeste jaar ooit; 1971. Glenn Frey, Don Henley, Bernie Leadon en Randy Meisner waren 4 muzikanten uit het pittoreske Deventer. Ze noemden zich oorspronkelijk Eikels maar de naam werd al gauw aangepast naar een meer internationale naam nadat bij aanvang van een concert in de plaatselijke kroeg de aankondiger en presentator de zaal eindelijk stil kreeg en in plat Tukkers de magische woorden sprak; ‘Go ahead, Eekels’.
Ze maakten een redelijk succesvol eerste album en vertrokken hierna naar Amerika. Ook hier waren ze redelijk succesvol. Bernie introduceerde gitarist Don Felder en hij werd het vijfde bandlid. Diezelfde Randy werd de tripjes (oink oink) zat en werd vervangen door supergitarist Joe Walsh.
De band brak nu écht wereldwijd door en het succes steeg naar ongekende hoogte. Vanzelfsprekend gaat succes gepaard met afgunst en nijd en ook bij Eagles was dat niet anders. Beroemd is de on stage bonje tussen Glenn Frey en Don Felder.

Dit was het einde van Don Felder in de groep en daar heeft hij tot op de dag van vandaag nog geen seconde spijt van. Hij schreef immers ‘Hotel California’. Nou ja, de muziek dan. En dat is toch best een succesvol chanson, dacht ik zo.

Ik kan er ook best wel in meegaan met dat nummer 1 zijn. Het is gewoon een uitstekend nummer. Ook al gaat het over het aanbidden van Satan en de hel (But they just can’t kill the beast – You can check out any time you like. But you can never leave). Jahaa, dat wist je niet hè? Dat hoor je dan weer niet van Leo ‘ik zoek alles op Google’ Blokfluit.
Het probleem zit ‘m er in dat je het nummer al zo gruwelijk vaak hebt gehoord (net als de rest van de top 10 trouwens) dat het een beetje vervelend wordt. Ik maak ‘m er dan ook hard voor dat Radio 2 dit jaar de andere (veeeeeeel betere) versie draait. De live-versie uit 1977. Die met de herhaalde eindsolo.
Want die is wèl bruut!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s