Een bruggetje

Voetbaloorlog

Rinus Michels zei ooit dat voetbal oorlog is. En die opmerking slaat nergens op. Voetbal is namelijk een spelletje en spelletjes doe je over het algemeen voor de gezelligheid. En je kunt heel veel van een oorlog zeggen maar dat het er gezellig aan toe gaat, nee.
Maar ja, de beste man zei ook ooit; “Happen naar Peijenburg” met zijn overbekende stemgeluid en ook dat slaat nergens op. Je kunt toch gewoon zo’n ontbijtkoek pakken en er in happen? Waarom zou ik eerst moeite doen om een ontbijtkoek aan een draadje te hangen, een blinddoek om te doen en dan een beetje als een achterlijke ernaar te happen?
Wat hij trouwens werkelijk zei is dat ‘topvoetbal net zoiets is als oorlog‘. Kijk, dat ligt iets genuanceerder. Dat zit dichterbij de waarheid. Ik ben het daar eigenlijk wel mee eens. Zijn uitleg voor deze uitspraak (voetballers zijn frontsoldaten) is dan weer heul anders dan mijn uitleg (tactiek is alles) maar we kunnen niet allemaal briljant nadenken zoals ik, zullen we maar zeggen.

Aanvallen. Verdedigen. Penetreren. Schieten. Dat zijn termen uit beide disciplines. Maar daar alleen win je niet mee. In beide disciplines niet. Wat moei importante is, is het element van verrassing. En dat wordt vaak onderschat. Je kunt wel oeverloos de bal rondspelen maar als de tegenstander een afwachtende houding aanneemt en elke aanval verwacht en opvangt, kom je nergens. Steek eens een balletje tussendoor. Sla eens de tweede man over. Dat zijn verrassingsaanvallen! Dat verwacht de tegenstander niet!
En zo kom ik prachtig aan bij de titel van dees ankedoot; Een bruggetje.
(hahahaha, je dacht zeker dat dit alleen maar over voetbal ging? Hahahahaha, GOTCHA!)

De meest logische plek om aan het vasteland te komen was bij Calais. En dat verwachtten de Duitsers ook. Vroeg of laat moest de aanvallende ploeg in het vijandelijke 160000 m3 gebied (kan er een meter naast zitten) komen om de strijd te winnen. Ook dat wisten de Duitsers. De verdediging was daarom rond die plaats overweldigend. Niet door te breken.
Een verrassingsaanval was derhalve de enige oplossing om tot winst te komen. Tijdens de voorbespreking werd besloten de voorspelbare 2e man over te slaan en het steekballetje tussendoor te geven. Operatie Overlord, de landing in Normandië. De kans van slagen was hier het grootst (verrassingselement) en de verdediging het kleinst. Op 5 fronten (beaches) tegelijk werd aangevallen, Utah, Omaha, Gold, Juno en Sword om door de verdediging heen te breken. De toch wel heftige verdediging. Zoals iedereen weet. Hoort te weten!

Net als de Ginkelse Heide (Market Garden) was ook Normandië de hel op Aarde. Velen zijn hier op het strand gestorven. Velen haalden het strand niet eens. En allen gingen ze voor de overwinning. De overwinning die uiteindelijk kwam. Eisenhower was een tacticus, Churchill was een strateeg. Met deze beide heren aan het roer waren we wèl kampioen geworden in ’74.

Ik ga in augustus naar Normandië. Wil, nee moet er altijd al eens naartoe. Ik vind dat iedereen dat ooit in zijn/haar leven eens moet doen.
Opdat we nooit vergeten wat daar 70 jaar geleden is gebeurd.

Advertenties

3 thoughts on “Een bruggetje

  1. Estrella schreef:

    Van 8 juni al?? En dit heb ik niet gelezen??
    Foei!!
    *Spankklaar*
    Ik ben het overigens volledig met je eens: Normandië en alles gerelateerd mogen we nooit vergeten…

    Like

  2. Johnk491 schreef:

    I think this is a real great blog post.Much thanks again. edegkcabeagk

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s