Even iemand in het Sonnetje zetten

In het zonnetje

Het is weer zover. Tijd voor de jaaroverzichten op de mediaas. En we kunnen er niet omheen, het grootste nieuws was toch wel het gruwelijke verhaal van de 2 jongens uit Zeist. Man, wat heeft me dat beziggehouden. Wat heeft me dat aangegrepen. En wat heeft me dat aan het denken gezet. Wat hoopte ik op een ‘en ze leefden nog lang en gelukkig-einde’. Het mocht niet zo zijn. Verschrikkelijk.

Op het moment dat ze me liet weten niet verder te willen, stortte mijn wereld in. Na 14 jaar werd de solide ondergrond van mijn bestaan onder me weggeslagen. Ik was nog maar kort vader geworden van een tweede zoon en ik was gelukkig. Of is gelukkig het verkeerde woord, ik was tevreden. Tevreden met mijn leven. Meer dan tevreden zelfs. Ik was klaar om oud te worden. Maar ze maakte de beslissing en ik had het daar maar mee te doen. Verdriet, woede, pijn, teleurstelling waren zaken waarmee ik moest dealen. Hoe moeilijk het ook zou zijn.

Nu zijn we 2 jaar verder en kan ik alleen maar onderstrepen dat ze de juiste beslissing heeft genomen. Onze relatie is, laat ik zeggen, beter dan ooit. Het feit dat we 1 sigaartje bij elkaar vandaan wonen helpt daar natuurlijk ook bij.

Van de ene op de andere dag stond ze alleen voor het runnen van een huishouden, werken en de opvoeding van onze jongens. Ja, natuurlijk zijn ze ook regelmatig bij mij maar opvoeden doe ik niet echt. Ik maak lol met ze. Opvoeden komt in principe op het bordje van haar terecht. Ik kan niet anders zeggen dan dat ze dat fantastisch doet. De jongens hebben regelmaat in hun leven, doen het goed op school/opvang, hebben te eten, hebben kleren, hebben schoenen, weten wat goed en slecht is en ze doet regelmatig dingen met ze waar ik dus niet aan zou denken (huis versieren, kerstkaarten rondbrengen).
Maar ook zaken waar wij beiden over moeten beslissen gaan in uitstekend overleg. We helpen elkaar waar we kunnen. En, heel belangrijk, ze maakt mij niet zwart bij de jongens. Ja, ze vindt me nog steeds een sjap maar dat vind ik alleen maar lollig.

Son, ik ben ontzettend blij dat we zo goed met elkaar zonder elkaar zijn en ik wens je een superfijn 2014 toe. Met onze jongens.

En met mij op de achtergrond.

Advertenties

2 thoughts on “Even iemand in het Sonnetje zetten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s