Sinterklaasinkopen

SinterklaasMèn, wat een gedoe is dat! Die Sinterklaasinkopen.
En duur! Goeiendag zeg!
Sommige mensen kopen de kantjes er een beetje van af, doen een beetje van ‘mwah, boeiuh’ en zijn blij als het hele feest weer voorbij is.

Ik niet! Ik vind dat je er werk van moet maken. Want wij kopen de presentjes hè, lieve lezers?
Daar heeft Sinterklaas helemaal geen tijd voor immers. En omdat de oude baas mij deze verantwoordelijkheid heeft gegeven, zal ik deze taak dan ook tot in de perfectie uitvoeren. Als ik iets doe, doe ik het goed. Da’s het minste wat ik kan doen. Ik had aldus besloten vanmiddag Sinterklaasinkopen te doen.
En dus reed ik rond de klok van 14en richting een kostuumverhuurbedrijf. Ik moest me een Sinterklaasoutfit aan laten meten. Ik had bovenstaand plaatje meegenomen als zijnde voorbeeld. Al gauw kwamen we erachter dat de kleur niet helemaal tot z’n recht kwam. Ik besloot eerst een zonnebankje te nemen.
Eenmaal terug bij het kostuumverhuurbedrijf kwamen we een vriendenprijsje overeen. Ze zouden me tevens dressen en schminken. Na anderhalf uur was ik een evenbeeld van bovenstaand plaatje. Ik rekende gewillig af.
Eenmaal bij m’n auto merkte ik dat hoe ik ook wilde gaan zitten, de mijter niet paste. #%^^%%E$$#@@#$%%, vloekte ik op z’n Gronings.
Ik belde een taxi en zei erbij dat ik een grote auto met dakraam wilde. Een kleine 10 minuten later stopte er een witte stretched Hummer. Ik stapte in. Gelukkig, de mijter bleef zitten.

Bij m’n bestemming zei ik tegen de chauffeur dat hij moest stoppen. Tot mijn verbazing reed hij gewoon door. Ik realiseerde me dat de chauffeur mij natuurlijk niet had gehoord omdat hij 36 meter voor me zat. Ik keek eens in het rond en vond een volle Champagnefles in de minibar. Ik mikte de fles tegen de voorruit en gebaarde dat hij moest stoppen. De chauffeur begreep de hint.
Ik stapte het autoverhuurbedrijf binnen en vroeg om een cabrio en wees naar de mijter. De beste man had alleen nog een Aston Martin DBS Volante staan. Ik streek over m’n harde en verzuchtte dat die dan maar moest. Ik knoopte de mijter rond m’n kin en plankgaste richting eerste de beste speelgoedwinkel.
In de speelgoedwinkel werd ik door allerlei gepeupel aangesproken, aangeraakt en betast. Het irriteerde me. Ik begon om me heen te meppen. “Zucht, kan ik niet even gewoon Sinterklaasinkopen doen?”, schreeuwde ik door de winkel. Het werd een moment doodstil in de winkel.

Er lag vanzelfsprekend voor miljoenen aan speelgoed in de speelgoedwinkel en juist datgene wat ik zocht was niet te vinden. Ik werd een beetje moedeloos.
M’n aandacht richtte zich op een meisje met een chagrijnige moeder. “Kijk mam, dit is leuk”, zei het meisje. Moeder kwam het gangpad inlopen, keek niet eens wat het meisje aanwees en zei alleen “NEE”. Bij een volgend leuk iets was het weer alleen NEE en bij een volgende weer. Ik kreeg met het meisje te doen.
Ik liep naar de moeder toe en verkocht haar een lel.
Ze gaf me er 4,50 voor! Mooi meegenomen, dacht ik.
Plotseling zag ik waar ik voor gekomen was. HOEZÉÉÉÉÉÉ!!!! Fluks betaalde ik en ik sprintte de winkel uit. Het was me gelukt!

Ik ben nu dan wel 849, 36 euro lichter maar zoals ik al zei; als je iets doet, moet je het goed doen.

Nu morgen iets voor de jongens kopen en laat dan het feest maar beginnen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s