Ben er nou toch

Moeke begon er eind vorig jaar over. Ze wilde de deurkozijnen binnen wel in een ander kleurtje. Ik kon haar niets anders dan gelijk geven. Pa was namelijk minimaal 10 jaar geleden met deze klus begonnen en heeft het niet af kunnen maken. Moeke denkt en zegt dat het hem wèl gelukt is maar om eerlijk te zijn neem ik moeke op schildergebied met de overtreffende trap van een korreltje zout. Zij denkt zum bleistift dat gewoon er even overheen schilderen afdoende is. HAHAHA, dat geloof je toch niet? Dan klemmen de deuren toch? Hahaha, vrouwen😂

Nee, lieve lezer, pa heeft deze klus nooit afgekregen. Hij heeft de helft gered. Het hele huis zit onder de grondverf. Ja, zelfs de muren. 😄

Gisteren ben ik begonnen met schuren. Licht schuren dat is. En dan zal ik, zodra het weer wat zomerser wordt, pa zijn klus even afmaken. Ik ben er nou toch.

Dan ben ik even van de straat, is moeke weer blij en ik ga ervan uit dat pa van boven tevreden meekijkt.

We vakantie’en!


​​

Anus Inc.© Ontwerpstudio

En weer heeft mijn boomende ontwerpstudio een opdracht met glans afgerond; Een uitnodiging voor een spionnenfeestje voor Teun zijn zevende verjaardag.
Vorige maand haalden we de gunning binnen en na een bestuursvergadering, een aandeelhoudersvergadering èn een ontwerpwedstrijd binnen het bedrijf, zijn we tot deze uitnodiging gekomen. De opdrachtgeefster is er uitermate tevreden over en dus wij ook. 

Ik kan dat wel aardig, dat plaatjes maken. Al zeg ik het zelf. Ik denk dat zo’n 95% van de plaatjes bij de anekdoten op dees jolijtsijt ik zelf gemaakt heb. Uitnodigingen voor de feestjes van mijn jongens maak ik zelf. Op m’n werk vraagt de opdrachtgever met regelmaat even ‘iets’ te maken. Om maar wat zum bleistiften te noemen.
Met minimale hulpmiddelen (PowerPoint 2003 want die nieuwere versies zijn ruk), een beetje Google afbeeldingen en een flinke dosis creativiteit lukt het me meestal wel een leuk/lollig/aardig/toepasselijk plaatje in elkaar te flanzen. Ik vind dat leuk om te doen en vraag er niets voor.

Maar lieve lezer, doe ik daar wel verstandig aan? Lopen ik niet bakken met geld mis? Als ik toch zie wat er tegenwoordig betaald wordt voor bijvoorbeeld het maken van een logo, vaak een héééééél simpel logo, dan krab ik mezelf toch wel even achter m’n ballen.
Ik ga me daar toch maar eens een keer in verdiepen. Me dunkt. Eens zien wat de mogelijkheden zijn (iemand ervaring met opstarten, KvK, businessplannen enzo?)
Zal je zien dat ik jaren geleden al binnen had kunnen zijn en hoefde ik dus nu niet op zoek naar een rijke vrouw.
En misschien, lieve lezer, kan jij me daar wel bij helpen. Zoek jij of ken je iemand die een ‘plaatje’ nodig heeft, prijs dan Anus Inc.© Ontwerpstudio een keer aan.

We ontwerp’en!

Ik aan Zee

Een man van mijn postuur statuur moet zo nu en dan naar zee. Dat zeg ik.
En dat deed ik dus gisteren. Het was er tenslotte weer weer voor. Op de social media werd mij aangeraden het strand bij Wijk aan Zee aan te doen, ik vond dat een prima idee.
Na het werk en na de nodige dut was het half 6 dat ik de voiture naar het westen des lands stuurde. Meer mensen hadden datzelfde idee, merkte ik, want ik rolde van file naar langzaam rijden naar file naar langzaam rijden.
Randstad……………..zucht.
Klokslag 19.07 uur parkeerde ik de auto en 13 seconden later (ik parkeer heul snel) liep ik de zee tegemoet. Het voelde als thuiskomen. Ik keek eens rond, zag dat er nog best wat mensen waren en ik realiseerde mij iets; Zou ik nog de enige met een heuptasje zijn?

Het prachtlijf seinde dat het gevuld moest worden met v&v (voedsel & vocht), ik ging de eerste de beste strandtent die ik tegenkwam naar binnen. Dat deze strandtent niet bij mijn duiningang maar bij de andere ingang 36 kilometer naar rechts lag, keek ik niet van op. Zucht. Maar ja, het gaf mij de kans om even langs de branding te huppelen.
De snelle hap slikte ik met een glas cola weg want het zweet gutste op plekken waar ik geen zweet wil hebben te gutsen.
Ik zocht en vond een rustig plekkie om wat baantjes te trekken maar ik had helemaal geen zwembroek, badmuts, vliezen en handdoek mee dus dat liet ik achterwege. Ik ging tot m’n knieën in zee staan en voelde de kracht van het machtige vochtige monster.
Recht tegenover de zon (heel toevallig! Zie foto) ging ik op het strand zitten, legde een sigaartje op de lip en mijmerde wat voor me uit. Wat zou het gaaf zijn als ik hier kon wonen. Zou hier een vrouw werk voor me zijn? Hoe gaaf zou dat voor de jongens zijn? Weten ze hier echt niet hoe handig een heuptasje is?

Mijn plan was om de ondergaande ploert in zee te zien zakken en een foto te maken maar -zucht- telefoon leeg. Ik vliesde het ritueel dan maar op m’n net en vertrok richting het midden-oosten des lands. Om half 11 was ik thuis, ik had een prachtige avond gehad.

En nu maar hopen dat het geholpen heeft tegen mijn gepsoriasiste scheenbenen.

We ik aan zee’en!

21 en vrijgezel

Dit kon wel eens een lange dag worden.

Standaardgrap die ik elk jaar op 21 juni wel ergens plaats op de langste dag van het jaar. En hoewel de 👍🏼👍🏼 steeds minder worden, blijft ie lollig natuurlijk.
Maar dit jaar is het ook wel een beetje een speciale dag want lieve lezer, vandaag op deze 21e juni ben ik exact 2121 dagen één van de 2121 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland!! \😄/

En dan rijzen natuurlijk de grote vragen op menig lip; Doet het mij wat zo zonder vrouw? Lijd ik eronder zo zonder vrouw? Red ik het wel zo zonder vrouw?
Nou lieve lezer, dat kan ik met een duidelijke HELL YEAH!!!!!! beantwoorden.
Ik red me prima, ik lijd er niet zo onder en het doet mij, om eerlijk te zijn, niet zo heul gek veul. Sterker nog, ik vind het eigenlijk wel prima zoals het de afgelopen bijna 6 jaar gaat. Er zijn weinig situaties waarin ik een vrouw naast, op of onder me mis. Sterkerder nog, ik ben zelfs blij dat ik met regelmaat geen vrouw onder, op of naast me heb. Andersom is dat trouwens ook zo, geloof me. 😄
En in die bijna 6 jaar ben ik toch wel veranderd hoor. Zum bleistift was ik altijd een lui zwijn maar nu ben ik toch mooi even een lui zwijn met toch wel wat huishoudelijke kwaliteiten geworden. Ik kan al een aardig potje roerbakkoken, ik doe de was met een dansje, ik stofzuig tegenwoordig links èn rechtshandig en in de boodschappenwinkel vind ik ook steeds beter m’n weg. Daar heb ik dus allemaal geen vrouw meer voor nodig. En al die andere zaken, ach, daar is ook wel overheen te komen. Oe, behalve bij feestjes. Daar moet ik altijd zelf van terugrijden. Dat zuigt best wel. Dat is nog wel een enorm aandachtspunt, me dunkt. 🤔

Dit betekent natuurlijk niet dat ik total kluizenaar ga hoor! Hahaha, kom op zeg! Er zijn hier en daar best nog wel wat MILK (Mothers I Like to Kennismake) die ik op het oog heb maar ik heb daar geen haast mee. En wordt dat niets, ook prima. Teun is tenslotte nog steeds geen 9 jaar en dat is nog steeds mijn grens om serieus over een echte relatie na te gaan denken.

Dus mensen, houd asjeblieft op met mekkeren over mijn geen relatie hebben, ik ben er tevreden mee.

 

Vaderdag

Ik zal ongetwijfeld op de lagere school voor Vaderdag (en Moederdag) elk jaar iets hebben gemaakt, dat kan ik me niet herinneren. Maar verder vonden wij het maar commerciële onzindagen. Niks speciaals aan. Even op de koffie komen of, in mijn geval omdat ik iets verder weg woon, even bellen, dat was het wel.
Volgende maand 10 jaar geleden overleed pa. Als ik bij moeke ben, zit ik nog wel eens op zijn kantoortje even een sigaartje te roken. En een beetje voor me uit te mijmeren.
Alles staat er nog zoals hij het achterliet. Zijn computer, zijn boeken, zijn postzegelverzameling, zijn pruldingetjes en de tekeningen die de kinderen van mijn zussen toen hebben gemaakt.
Hem kennende heeft hij de tekeningen van ons, zijn kinderen, ergens op zolder bewaard want iets weggooien deed hij niet. De sentimentele stiekemerd. 😄

Ik ga straks, voor het werk aan, even bij mijn jongens langs. Eens zien wat voor iets ze dit jaar voor mij hebben gemaakt.
En ook ik bewaar deze ‘iets’ allemaal. Want iets weggooien, dat doe ik niet.
Goh, ben ik toch ook diep van binnen stiekem een sentimentelerd aan het worden. 😉

Een fijne Vaderdag voor een ieder.